Verplaatst zacht gehemelte

Een verplaatst zacht gehemelte is een aandoening waarbij het paard in ademnood komt bij inspanning. De toegang tot het strottenhoofd (larynx) wordt belemmerd, meestal op het einde van een inspanning, door een naar boven verplaatsen van het zachte gehemelte. Het zachte gehemelte komt daardoor boven de strotklep (epiglottis) te liggen. Hierdoor is de vrije in-, maar vooral uitstroom van lucht tijdens een inspanning bij het paard sterk belemmerd. Er ontstaat dan ook zuurstofnood en bij gevolg verminderen de prestaties bij het paard.

De aandoening komt vooral voor bij koerspaarden (vluchters en drafpaarden) maar ook bij andere sportpaarden. Als therapie bestaat er ook een keelondersteunende band. Deze kan de keel dermate naar voren duwen waardoor een verplaatsing niet of in mindere mate voorkomt. Van oudsher werd ook in drafrennen de tong soms vastgehecht aan het hoofdstel. Daar er een functioneel probleem is, werden verschillende operatietechnieken op punt gesteld in het verleden.

Staphylectomie of een inkorting van het zachte gehemelte.
Staphylectomie gecombineerd met een myectomie (waarbij verschillende keelspieren werden doorgesneden).
Een palatoplastie (opspannen van het gehemelte) met een operatie vanuit de mond.
Een cauterisatie van het zachte gehemelte (door thermische brandpunten te zetten wordt het zachte gehemelte opgespannen).
Er is recent een nieuwe techniek ontwikkeld: laryngeale tying forward, waarbij het strottehoofd m.b.v. 4 hechtingen naar voren wordt gehecht aan het tongbeen.

De laatste techniek verdient de voorkeur. Deze techniek werk in december 2005 in gebruik genomen in onze kliniek en werd met succes op meer dan 30 paarden uitgevoerd.